Osobowość dyssocjalna

Osobowość dyssocjalną nazywa się również osobowością psychopatyczną bądź antyspołeczną. Jest to trwałe zaburzenie psychiczne polegające na niezdolności do pełnego odczuwania emocji, często pojawia się tutaj deficyt lęku przejawiający się w nieprzyswajaniu norm moralnych i niezdolności do empatii, pojawiają się problemy z uczeniem się oraz nawiązywania relacji społecznych, osoby z tą chorobą traktują związki jako środki do realizacji celów, są one bardzo powierzchowne. Pojawia się również cień psychopatyczny, który objawia się silnym wyczuleniem na krytykę oraz narcyzmem. Jedną z form psychopatii jest socjopatia.

Przyczyny pojawienia się osobowości aspołecznej

Istnieje wiele czynników, które mogą warunkować pojawienie się takiej osobowości, są to czynniki społeczno – kulturowe (brak jednego z rodziców, lub brak zainteresowania z ich strony), doświadczenia z dzieciństwa (ubóstwo, rodzić o osobowości psychopatycznej, matka nadopiekuńcza lub odrzucająca), genetyczne, fizjologiczne, kulturowe, psychologiczne (ciągły niedobór pobudzenia czy nierozwinięte superego).

Leczenie

W przypadku tej choroby efekty leczenia bywają raczej nikłe. Stosuje się tutaj przede wszystkim terapie.

Profilaktyka

Aby nie dopuszczać do powstania tego typu osobowości należy uczyć dzieci wyrażać ich emocje oraz panować nad swoimi uczuciami.